در شهر عشق قدم مي زدم، گذرم افتاد به قبرستان عاشقان، خيلي تعجب کردم!! تاچشم کار مي کرد قبر بود. پيش خودم گفتم يعني اين قدر قلب شکسته وجود داره؟

يکدفعه متوجه قلبي شدم که تازه خاک شده بود، جلو رفتم و برگهاي روي قبر را کنار زدم که براش دعا کنم، واي چي مي ديدم باورم نميشه اون قلبه همون کسيه که چند ساله پيش دله منو شکسته بود.

وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم، وقتي که ديگر رفت به انتظار آمدنش نشستم، وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم ، وقتي او تمام شد من آغاز شدم و چه سخت است تنها متولد شـدن مثل تنها زندگي کردن مثل تنها مردن.

سر کلاس دو خط سياه موازي روي تخته کشيد!!

خط اولي به دومي گفت ما مي توانيم زندگي خوبي داشته باشيم..!!

دومي قلبش تپيد و لرزان گفت : بهترين زندگي!!!

در همان زمان معلم بلند فرياد زد: دو خط موازي هيچگاه به هم نمي رسند" و بچه ها هم تکرار کردند: ... دو خط موازي هيچگاه به هم نمي رسند مگر آنکه يکي از آن دو براي رسيدن به ديگري خود را بشکند!!

پرسید : به خاطر کی زنده هستی؟

با اینکه دوست داشتم با تمام وجود داد بزنم به خاطر تو...

گفتم به خاطر هیچ کس!!

پرسید : پس به خاطر چی زنده هستی؟

با اینکه دلم می خواست داد بزنم به خاطر دل تو...

گفتم بخاطر هیچ چیز!!

پرسیدم: تو بخاطر چی زنده هستی؟

در حالی که اشک توی چشماش جمع شده بود، گفت: بخاطر کسی که بخاطر هیچ چیز زنده است.

نمی دانم زندگی چیست؟
اگر زندگی شکستن سکوت است، سالهاست که من سکوت را شکسته ام.
اگر زندگی خروش جویبار است، سالهاست که من در چشمه جوشان زندگی جوشیده ام.
اما این نکته را فراموش نمی کنم که زندگی بی وفاست.

زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکانم به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم.

زندگي همچون کلافي پيچ در پيچ است که اولش پيچ است و آخرش هيچ است.

عجب معلم بدی است این طبیعت که اول امتحان میگیرد بعد درس می دهد.

 بنام آنکه اشک را آفريد تا آتش جنگلهاي عشق را خاموش کند.

هر کس به طریقی دل ما می شکند، بیگانه جدا دوست جدا می شکند، بیگانه اگر می شکند حرفی نیست، از دوست بپرسید که چرا می شکند.

سکوت تنها دوستي است که هرگز خيانت نمي کند.

عشق دو دستي تقديم نمي شود پس براي آنکه به دستش بياري کوشش کن.

هرگز نديدم بر لبي لبخند زيباي تو را، هرگز نمي گيرد کسي در قلب من جاي تو را

شمع سوزان توام اينگونه خامو شم نکن، در کنارت نيستم اما فراموشم نکن

اگر در خواب مي ديدم غم روز جدايي را به دل هرگز نمي دادم خيال آشنايي را

با سیم نازمژه هات یه عمره گیتار می زنم

نگاهتو کوک نکنی من خودمو دار می زنم

چشمات اگه رو پنجرم طرحه ستاره نزنند

دست خودم نیست دلمو به درو دیوار می زنم

تواگه نباشی من مثل اون پسرکی که گمشده

گوشه کوچه می شینم ازغم تو زار می زنم