سلام دوستان من

حالم اصلا خوب نيست و اونم به خاطر اين هست كه دو تا از دوستانم تصادف كردن و الان در حالت كما به سر مي برن.

حالا اومدم از شما درخواست كنم تا در ختم صلواتي كه نذر كردم كمكم كنيد

انشاء ا... كه دعاهامون مورد قبول خدا بشه و اين دو جوون كه هم سن و سال خودمون هستن، پيش خانوادشون برگردن.

فقط خواهش مي كنم هر كسي كه خواست تو اين امر خير سهيم باشه، تعداد صلواتي را كه نذر كرده تو قسمت نظرات بنويسه.

سهم من از دوري تو چيزي جز دلتنگي به اندازه درياها، نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست.

(( پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا ))

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم

پشت کدوم سد سکوت پر میکشی چکاوکم؟

چرا به من شک میکنی من که منم برای تو

لبریزم از عشق تو و سر شارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو

پشت کدوم بهانه ها پنهون کنم هق هقمو

گریه نمی کنم نرو آه نمی کشم بشین

حرف نمی زنم بمون

بغض نمیکنم ببین

سفر نکن خورشیدکم ترک نکن مرا نرو

نبودنت مرگ منه راهی این سفر نشو

نزار که عشق من و تو اینجا به آخر برسه

بری تو و مرگ من از رفتن تو سر برسه

نوازشم کن و ببین عشق می ریزه از تنم

صدا کن و ببین

وقتي گريه کرديم گفتن که بچه است

وقتي که خنديديم گفتن ديوونه است

وقتي که جدي بوديم گفتن مغرور است

وقتي شوخي کرديم گفتن سنگين باش

وقتي که حرف زديم گفتن كمتر حرف بزن

وقتي که ساکت شديم گفتن عاشقه

حالا هم که عاشق شديم ميگن گناهه

به جلوه های زیبای شعله شمع چشم دوختم، زبانه آبی رنگ آن را که گویی هزاران حرف تازه با من داشت می نگریستم و می شنودم. می سوخت، می گداخت و در برابرم ذوب می شد و هیچ نمی گفت، اما سراپا گفتن بود. کسی نمی داند و نمی تواند بداند که شمع در چشم من چه تصویری داشت. برای فهم هر چیزی تشبیه، کمک بزرگی است اما من چگونه می توانم آنچه را در شمع می دیدم تشبیه کنم؟

با چه تشبیه کنم؟

این شمع مگر نه خود من است؟

کارش چیست؟

سوختن، افروختن، گریستن، گداختن و دم بر نیاوردن، ایستادن و ذوب شدن و روشنی از سوزش خویش به محفل کوران بخشیدن.

آه که چه شباهتی است میان من و شمع !

این مگر نه خود من است؟

این مگر نه همچون من زندگی می کند؟

من دارم خودم را در برابرم می بینم!